Hoi Kees,

Kees is bezig met een gestage come back

Hoi Kees,

Onder het motto ‘De paden op, de lanen in, vooruit met flinke pas. Met stralend oog en blijde zin’, gejat van het voor velen - met name ouderen - bekende kinderliedje,  toog ik begin oktober een weekje naar Zuid-Limburg. Niet dat ik mij luid zingend op allerlei holle wegen fris en fruitig voortbewoog. Dat laat ik over aan mensen van het type jo-met-de-banjo of mien-met-de-mandelien, wat overigens ook grotendeels enkel bij leeftijdgenoten bekend in de oren zal klinken. Zingen schijnt namelijk niet mijn sterkste kwaliteit te zijn, tenminste als ik afga op geluiden uit mijn naaste omgeving.

Dat tripje naar het grensgebied met onze zuiderburen ondernam ik enerzijds om me te verpozen in een lommerrijke omgeving, om mij in een buitenland te wanen, om te genieten van prima nazomerweer, enzovoorts. En anderzijds om kracht op te doen voor de komende maanden, wanneer wij getweeën ons in gezamenlijkheid op het centrecourt van het park van de Havelter Tennisclub gaan manifesteren. Je begrijpt dus dit voor mij een voorname reden was het geaccidenteerde heuvellandschap van die Limbo’s op te zoeken: ik ben zogezegd op hoogtestage geweest. Het bloed is nu in topconditie. En dat is ook hard nodig, zeker nadat ik onderstaand krantenartikel onder ogen kreeg:

Kees is bezig met gestage comeback

Kees vetgedrukt en tussen aanhalingstekens. Die aanhalingstekens kunnen duiden op het feit dat iemand met die naam een begrip is. Dat lijkt me wat betreft tennis niet erg waarschijnlijk, om het maar eens eufemistisch uit te drukken. Zouden die aanhalingstekens dan betekenen dat die persoon Kees wordt genoemd maar dat hij in wezen een andere naam ambieert? Ik ken iemand die in zijn (en mijn) middelbareschooltijd z’n roepnaam Kees te gewoontjes vond en de K hoogstpersoonlijk wijzigde in een C. Daarmee dacht hij ongetwijfeld meer indruk te maken op de MMS-meiden op zijn school, dacht hij dat deze switch zijn carrière als gedroomd chansonnier ten goede zou komen en hem later een fikse duw op de maatschappelijke ladder zou bezorgen. Dat laatste is in elk geval uitgekomen.

Laten we ons concentreren op de rest van deze krantenkop. Die comeback, daar moeten we ons op richten. Dat is tevens de ware reden dat ik me min of meer professioneel op de nieuwe serie wedstrijden in het kader van de clubkampioenschappen dien voor te bereiden. De constatering van die sportjournalist geeft mij hoop, dat in elk geval Kees er helemaal klaar voor lijkt te zijn eindelijk weer eens een potje te winnen. Hoewel... de toevoeging ‘gestaag‘ wekt bij mij tegelijkertijd de nodige twijfels op.

Gestaag mag dan volgens Van Dale voortdurend, zonder tussenpozen, betekenen, ik associeer gestaag tevens met traag. En niet alleen vanwege de alliteratie. Het zegt namelijk helemaal niets over het tempo waarin die comeback plaatsvindt. Kees is er voorlopig alleen nog maar mee bezig. Het wil nog niet zeggen, of die inspanningen ook het broodnodige resultaat opleveren. Het feit, dat jij onze rentree op de baan op 14 oktober kennelijk te vroeg vond vallen en jij je afmeldde omdat je dan in het buitenland verkeert (ook al op hoogtestage?), zet mij wel aan het denken. Dat geplande duel tegen het koppel William de Lange/Geert Lanjouw vindt nu pas volgend jaar plaats. Nu dienen de ware tennisliefhebbers iets meer geduld hebben: pas op 4 november zijn wij te bewonderen. André Kreuze en Jacob Gemmeke kunnen dan hun borst natmaken. En ík kan bijna niet wachten. Ik mag dan niet uit volle borst dat kinderliedje zingen, zelfs niet neuriën. Maar ik betrap me er wel op dat ik voortdurend - met stralend oog - flink binnenpret heb: ik heb er zogezegd blijde zin an.

Groeten,

Gerard.

 

Hoi Kees, dag Gerard Overzicht