Goede Gerard

Goede Gerard,

Het feit, dat je het volgen van de website van de HTC kwalificeert als ‘ interesse in het wereldnieuws’ verraadt veel van je huidige situatie daar. Nou ja, ik concludeer in elk geval dat je internet schijnt te hebben in het verre oosten.
Inderdaad ga ik onverdroten door om talent in onze vereniging te begeleiden naar een stapje hoger op de ladder. Bij sommigen zal dat succes hebben, anderen trekken zich vroegtijdig terug naar ver gelegen delen van ons land. In jouw geval voorzie je me vanuit een dergelijk oord dan nog van opbeurende woorden. Je snapt, dat ik die woorden waardeer en ze mij ter harte zal nemen. D.w.z. dat wanneer Frans of mijn mix-partner (waarover je het vreemd genoeg helemaal niet hebt) een bal mist, ik hem of haar zal toebijten “wat heeft Gerard nou gezegd”. 

 

We hebben het hier vaak over de aanpassingsproblemen, waarmee jij zo duidelijk worstelt. Als je nu -als neo-Gelderlander- aan het uitzoeken bent wat voor vlees je in de kuip hebt, kunnen we je in elk geval een hint geven: het zal Gelderse worst zijn. Nu zal het jou worst zijn dat worst niet altijd herkenbare vleessoorten in zich heeft. Ik kan je daar heel onsmakelijke verhalen over vertellen uit de tijd dat ik naast een worstenmakerij werkte. Ik schijn wat dat betreft toch al een ongeluksvogel te zijn. In mijn eerste baantje werkte ik naast de Johma-fabriek, en was mijn werkplek gesitueerd  op de eerste verdieping, zodat ik uitzicht had op hun fabrieksterrein. Een mooie plaats om het naar buiten kijken onder werktijd grondig af te leren. Veel later mocht ik voor een opdrachtgever bedrijfsfilms maken en ontrolden zich in bedrijven die etenswaren produceerden en verpakten allerlei smerige zaken aan het oog van de camera, dus ook aan mijn oog. Ik vond het vastleggen van medische zaken, operaties en dergelijke, daar nog heel smakelijk (nou ja, smakelijk…) bij.
Maar ik volg je, met de door jou geciteerde woorden over de tijd van Hans Goedkoop: terug naar de onze. Ja dat doet me nu weer denken aan de keer, dat we in het kader van het Schrijversfestival Steenwijk e.o. Hans Goedkoop een avond lieten presenteren. Hij had zijn tekst uitgeschreven en vroeg me, een paar dagen voor zijn optreden, die voor hem uit te werken en per e-mail aan hem op te sturen. Dat deed ik, gewend om door anderen voor te lezen teksten in corps 16 te zetten. Maar ik deed nog iets wat ik gewend was: een extra exemplaar uitdraaien en meenemen naar de plaats van handeling. En ook hier was dat nuttig: Hans z’n tekst lag nog in de trein, inmiddels waarschijnlijk in Leeuwarden aangekomen, zodat ik op dat  moment ‘eeuwige dankbaarheid’  verwierf.
Nu dan serieus naar deze en komende tijd. De winterkoning zingt weer zijn vrolijke lied en inherent aan dit gebeuren gutst het van de regen. Vroeger (!) zeiden ze dat dat weer veroorzaakt werd door de proeven met atoombommen. Nu weten we wel beter: we doen het gewoon zelf. We blijven autorijden, spullen in plastic verpakken, dingen kopen die we niet gebruiken omdat we ze feitelijk helemaal niet nodig hebben en vliegen voor decadente vakanties naar verre oorden (voor zover ze niet door orkanen zijn verwoest). Naast de opwarming van ons leefgebied krijgen we in dat kader in onze omgeving ook nog te maken met regelmatig laag rondcirkelende vliegtuigen die wachten om bij Lelystad te mogen landen. Wie wil er nou in Lelystad landen?
Wanneer ik -net als jij-  me geïnteresseerd toon in het wereldgebeuren, dan is wat dat laatste betreft mijn conclusie: je bent net op tijd uit deze streek vertrokken. Daar mag je in elk geval vrolijk over zijn, als je mij er maar niet steeds mee confronteert.

 

Hartelijke groet,
Kees

 

p.s. en o ja, die cartoon die je hebt meegestuurd: ik kan me niet herinneren dat wij ooit in het groen zijn opgetreden.  

Hoi Kees, dag Gerard Overzicht