Een ware afgang

Hoi Kees,

Ik ben een fan van Marcel van Roosmalen. Voor velen een ON’er, wellicht ook voor jou,  een (redelijk) Onbekende Nederlander. Lange tijd inwoner van Arnhem, supporter van Vitesse. Over de cultuur binnen deze voetbalclub schreef hij jaren geleden het Hard Gras-boek ‘Je hebt het niet van mij’. Een prachtig, vooral onthullend en ontluisterend verhaal, dat niet voor niets tot Sportboek van het Jaar 2006 werd gekozen. Hij schreef onder andere ook een biografie over oud-voetballer Theo Janssen, geboren en getogen Arnhemmer en eveneens al van jongs af aan Vitesse-kind. Van Roosmalen beziet de en zijn wereld vaak op een uiterst droogkomische wijze.

Jij en onze medelezers zouden hem ook kunnen kennen van Radio 1, overigens voor velen een  OZ’er, een Onbeluisterde Zender. In het programma De Nieuws BV is Van Roosmalen wekelijks op dinsdag zo rond half een als columnist te beluisteren. Hij is dan de ‘druktemaker van dienst’. Een citaat uit zijn column van vorige week: ,,Hij begint het beroep van parlementariër steeds meer te verwarren met dat van cabaretier."

Die hij, over wie Van Roosmalen sprak, is Thierry Baudet, leider van de politieke partij Forum voor Democratie. Baudet was de vrijdagavond ervoor te gast geweest in ‘Met Het Oog Op Morgen’ (ook Radio 1). Hij werd geïnterviewd door Simone Weimans, die we tevens kennen als NOS-journaalpresentator. Met zijn woordvoerder was afgesproken dat ze  in de uitzendingen actuele onderwerpen zouden behandelen en dat ook de uitgave van een speciale FvD-krant ter sprake zou komen. Toen Weimans van hem wilde weten wat hij dacht van de nationale en wereldwijde protesten tegen rassendiscriminatie - naar aanleiding voor de gewelddadige dood van George Floyd - wenste hij daar geen antwoord op te geven. Simone Weimans liet zich niet door Baudet uit het veld slaan, maar herhaalde haar vraag. Baudet kon die afspraak moeilijk ontkennen, want dan zou overduidelijk blijken dat hij daar een potje zat te liegen. Daarom koos hij voor de vlucht naar voren. Hij stond demonstratief uit zijn stoel op en verliet de uitzendstudio. (Even terzijde, ik heb dit voorval niet toegespeeld gekregen via twee vriendinnen, maar heb het zelf gehoord en via de webcam gezien. Dat je dat maar even weet).

Dit heet dus een regelrechte afgang, in letterlijke en figuurlijke zin. Een roemloos einde van dit theaterstukje in ‘Met Het Oog Op Morgen’. Immers van een afgang in letterlijke zin spreken we wanneer een acteur het toneel verlaat. En zeker in figuurlijke zin, waarbij afgang onder meer een synoniem is voor aanfluiting, aftocht, blamage, blunder, debacle, fiasco en flop. Simone Weimans sloot dit onderwerp overigens professioneel af met de aankondiging dat de volgende dag Baudet de boer op zou gaan met zijn promotietour voor zijn Forumkrant. Zoals het een vakvrouw betaamt.

Baudet durfde de confrontatie met Weimans niet aan. Hij is gewoon een duiker, een wegloper. Of om het nog helderder te formuleren: een laffe rat.

Om van dit echec af te kicken spoedde onze held op sokken zich de volgende dag naar Hoorn, waar de Grote Ziener via een bloemenhulde het standbeeld van Jan Pieterszoon Coen, een van onze roemruchte voorvaderen - althans in zijn ogen - extra glans wilde geven. Die Coen, dat was nog eens een vent, die als geen ander wist waar niet-boreale mensen echt goed voor waren. Een kerel, die wij Nederlanders nu best zouden kunnen gebruiken. Dat er ook nog wel een smetje aan die man kleeft, ach... nou en. Coen deed het allemaal plichtsgetrouw voor de Nederlandse familie, voor Volk en Vaderland. Toch! Voor een familie die - in de woorden van Baudet - behoorde tot de mooiste, grootste beschaving die de wereld ooit heeft gekend. Een beschaving die alle uithoeken van de wereld bestreek. En die wereld wordt nu kapotgemaakt door mensen die ons juist zouden moeten beschermen. Aldus Baudet in een spraakmakende rede enige tijd terug. Ter verduidelijking: in extreem-rechtse kringen dient het woord boreaal ook als een mooi woord voor raszuiverheidstheorieën.

Kees, moeten we verbaasd zijn over de afgang van Baudet? Nou, wat mij betreft eigenlijk niet. Want ga maar na in wat voor situatie Baudet was beland. Hij zat in een studio bij de NOS, onderdeel van de NPO, de Nederlandse Publieke Omroep. En de NPO doet in zijn ogen aan tendentieuze berichtgeving, zo laat hij te pas en te onpas weten. ‘De mensen die daar werken zijn overweldigend vooringenomen politiek links’. En dan zit hij dus in een journalistiek programma, dat ‘Het Oog’ immers is. En wat verwijt Baudet journalisten, naast universiteiten, mensen die onze kunstsubsidies ontvangen en die onze gebouwen ontwerpen? Dat wij door hen worden ONDERMIJND! En laat nou als klap op de vuurpijl zijn gesprekspartner die avond uitgerekend iemand zijn, die zeker niet van boreale afkomst is. Ze mag dan in Rotterdam geboren zijn, maar ze heeft een toch wel een iets andere huidskleur. Dus is ze niet afkomstig uit een van die uitverkoren noordelijke/westerse landen. En dan is ze ook nog een vrouw en niet op haar mondje gevallen. Ja,  dan moest het die avond toch wel onherroepelijk fout gaan.

In het begin van deze brief schreef ik over de column van Marcel van Roosmalen, die in Baudet inmiddels meer een cabaretier ziet. Die lui maken grappen, goede en slechte. En je hebt onder hen foute mannen. Daar weet die andere ‘komiek’ Johan Derksen inmiddels alles van. Ik keek en kijk nooit naar VI: Voetbal Inside of Veronica Inside. Als ik kroegpraat wil horen, fiets ik wel naar Het Knooppunt of ga ik aan de bar van de tennisclub zitten. Dan wordt het me vanaf 1 juli trouwens wat gemakkelijker gemaakt met die anderhalve meter afstand en mijn gehoorvermogen, waardoor ik slechts flarden van dat soort gesprekken zal opvangen.

Twee jaar geleden stemde Derksen nog tijdens de verkiezingen op Forum voor Democratie. Daar kwam hij later van terug. Nier zozeer vanwege de partijstandpunten, maar wel vanwege de figuur van Baudet. En daar kwam hij opnieuw van terug en daarvan opnieuw. De twee hebben eigenlijk een soort aan-uit-relatie met elkaar. Derksen had eigenlijk toch wel een zwak voor Baudet. Maar: ‘Baudet moet zich niet zo vaak als een clown gedragen. En hij is ook een ijdeltuit’. Om vervolgens hun bondgenootschap (voor hoelang?) te beëindigen met ‘Baudet is aan zelfoverschatting ten onder gegaan’.

Mijn vraag: wie lijdt volgens jou nou het meest aan zelfoverschatting?

Groeten,

Gerard.

Hoi Kees, dag Gerard Overzicht