Makkelijk bereikbare sport

Goede Gerard

Wat een fantastische zomer gaat dit voor jou worden. Al die sport die je kunt bekijken -beleven moet je tegenwoordig zeggen- zonder er zelf aan mee te doen. Nou ja, af en toe is een positie van een aanvaller voor een open doel zó opgelegd, dat je zelf meeschopt. Overigens voor beiden  zonder resultaat, zoals ik tijdens dit EK-voetbal diverse keren heb gezien. Maar Wimbledon, de Olympische Spelen, de Tour de France, het kan niet op. Gelukkig kun je met de meeste televisietoestellen, of moet ik zeggen: met de meeste providers, terugkijken. Je hoeft dan niets te missen, alleen maar opletten wanneer er wàt wordt gespeeld.

En je ziet niet alleen de wedstrijd, maar ook nog 12 keer herhaald wat er zich precies afspeelde. In of uit, wel of geen buitenspel, die teen als eerste over de meet of die andere. Voor een journalist als jij (gepokt en gemazeld in de sportverslaggeving) moet dat een heerlijke ervaring zijn. Alles wordt je voorgeschoteld zonder dat je er ook maar van de bank thuis hoeft af te komen. Verslagen maak je van tevoren (ik zei al: gepokt en gemazeld) en je vult de hoogtepunten vlak voor de deadline in. Hoofdredacteur blij met de tijdige levering, de lezer blij als hij de artikelen al leest van de wedstrijden die hij de avond daarvoor half slapend heeft meebeleefd. Kortom een gouden tijd. Alhoewel het meereizen met sportgebeurtenissen zeker ook wat had.

 ’s Avonds met collega’s in een plaatselijk etablissement kaarten om uit te maken wie de volgende dag ‘dienst had’. Verliezen met klaverjassen betekende dat je de volgende dag voor je schrijvende collega’s 80% van hun verslagen moest leveren. Dan bleef er maar weinig tijd over voor je eigen verslag. Gevolg: eindredacteur kribbig vanwege een matige kwaliteit, ‘zeker vergeleken met de verslagen van je collega’s over hetzelfde evenement’. Ja dan kun je niet zeggen dat hun verslagen ook uit jouw koker kwamen. Reden dus om die avond bij het klaverjassen beter op te letten en hier of daar een beetje vals te spelen. 

Tijdens een voetbalavond ontstond er gedoe over het optreden van de scheidsrechter. Hij bevoordeelde de ene partij en keurde wellicht onterecht een doelpunt van de andere partij af. Later kende hij een strafschop toe aan de ene partij, waarbij een belangrijk deel van de kijkers en spelers dacht, dat dat wel eens een cadeautje kon zijn. Gesterkt door een elektronische medescheidsrechter liet de scheidsrechter alles volgens dit scenario verlopen. De partij die bevoordeeld werd volgens velen, won de wedstrijd en niet helemaal onterecht, want ze waren gewoon beter. Dat laatste had je in het (de) door jou voorbereide verslag(en) al opgenomen: die ploeg was gewoon sterker, dus die zouden dat wel redden. Maar die heisa rond de al dan niet beschadigende of reddende beslissingen kun je niet voorzien. Alhoewel er verslaggevers schijnen te zijn, die ook dat haarfijn van tevoren voelen aankomen.

Maar terug naar de belangrijkste constatering van deze brief: een fantastische zomer met veel makkelijk bereikbare sport. Ik neem aan, dat veel hoofd- en eindredacteuren heel goed weten hoe gemakkelijk hun ‘verslaggevers-ter-plaatse’ er vanaf komen. Maar het gemak van stukken tekst vóór de deadline aangeleverd krijgen is voor hun doorslaggevend. Het ging pas fout, toen één van je collega’s na een speeldag Wimbledon een declaratie inleverde voor de genoten drankjes en pizza’s. Hij had zich niet gerealiseerd, dat dat een rustdag was.

Hartelijke groet

kees

Nieuws Overzicht