Hoi Kees

Hoi Kees,

Groesbeek, mijn huidige woonplaats, is niet alleen een vreemde plek, met welke constatering jij met de deur in huis viel in jouw vorige brief. Het is ook een plek met vreemde mannen, een enkeling natuurlijk daar gelaten. En jij maar raden wie dat dan wel moge wezen. Mannen die zich een imago aanmeten, waarmee ze hopen jou en de ganse wereld compleet te overdonderen.

 

Die rest van de wereld, in elk geval van Nederland, heeft kortgeleden via bioscoop, televisie en internet fijntjes kunnen kennismaken met twee van die Groesbeekse exemplaren: de trainer van voetbalclub Achilles ’29 en diens assistent, tevens coach van het vlaggenschip van de club. Hun verbale prestaties gingen viraal. De uitdrukking ‘wat een kutkeeper hebben wij‘ wordt inmiddels te pas en te onpas op allerlei terrein gebezigd. De toevoeging keeper blijkt vaak inwisselbaar te zijn voor heel veel andere sporters, artiesten, enzovoorts.

Lees meer

Goede Gerard

Goede Gerard

 Wat een vreemde plek, dat Groesbeek, waar je nu woont. In het kader van een tot dan toe plezierig ‘mannenweekend’ reed ik vanuit de Heilig Land Stichting (ja, daar hebben we het nog over) Groesbeek binnen. Via een rotonde natuurlijk, wat dat betreft onderscheidt de plaats zich niet van andere Nederlandse woonplaatsen, reden we langs een markant benzinestation. Even markant is de vermelding van een benaming va het station: “Au Revoir”. Dan ben je net binnen.

Lees meer

Goede Gerard

Goede Gerard

We hebben elkaars tennistalenten al in alle toonaarden bezongen. En terecht, want als we het zelf niet doen, dan hoeven we weinig hoop te hebben op de visie van anderen met betrekking tot onze bijzondere tennisgaven. Alhoewel…
Tot mijn grote verbazing en plezier kreeg ik via email een uitnodiging om een expositie te bezoeken in De Galerie in Steenwijk, je weet wel, daar boven de bibliotheek. Nou werd mijn verbazing niet veroorzaakt door de uitnodiging zelf, ik krijg er regelmatig eentje sinds ik er voor het Schrijversfestival een expositie organiseerde met kunstwerken van Auke Tuinstra; Auke baseerde zijn werken op titels van boeken met ‘tuin’ als onderwerp onder het motto ‘nomen es omen’.
Nee, wat mij zo blij verbaasde was het feit, dat deze expositie nou eindelijk in zich draagt dat onze talenten aan den volke bekend worden gemaakt. Hij is namelijk getiteld ‘Raggers rond de baarg’. En dat kan eigenlijk maar over één groep Raggers gaan, dacht ik. Te weten: de roemruchte donderdagavondgroep op de banen van de HTC.
Nu zie ik je bijna denken, dat onze bijdrage aan het wekelijkse gerag sinds enige tijd is geminimaliseerd door uiteenlopende gebreken. Jouw gebrek is het ontbreken van een geschikte woning in deze buurt, het mijne zit dichterbij huis, t.w. het onderstel. Maar was Rembrandt tijdens zijn leven een zo belangrijke trekker in het Rijksmuseum? Was Bach in zijn tijd even beroemd en gevierd als tegenwoordig? Nee, het begint altijd met een expositie en -laten we wel wezen- we mogen blij zijn dat we die erkenning nog bij leven krijgen.

Lees meer
Tineke en Heidi Vierdaagse

Hoi Kees

Hoi Kees,

Dank voor je prachtige vorige brief. Althans, alles prachtig verwoord. Want dat je mijn door vele honderden mensen uitermate gewaardeerde vrijwilligerswerk voor Natuurmonumenten op het Terschellingse Oerolfestival afdoet als ‘theater’ is natuurlijk ver bezijden de waarheid. Je sleept in jouw bewonderenswaardig essay(tje) zelfs Joost van den Vondel erbij om mij als een theatermannetje af te schilderen. Bij de betiteling ‘de wereld is een schouwtoneel’ vergat je (bewust?) het tweede deel van Vondels citaat, dat hij overigens vakkundig gejat had van William Shakespeare. Maar dit terzijde. Het tweede deel luidt: ‘elk speelt zijn rol en krijgt zijn deel’.

Lees meer

Goede Gerard

Goede Gerard

Je snapt, dat ik het helemaal voor me zie: rijen toeristen die allemaal staan te wachten tot jij de verrekijker scherp hebt gesteld en ze even een afgemeten moment er doorheen mogen kijken. Filmpje er in van Griend waarin wellicht wat vogels in beeld verschijnen en verdwijnen, hier of daar duikt een zeehond of een bruinvis op en spoelt er een fles met een onleesbaar briefje aan. Ze kwijlen er bijna van, de Oerolbezoekers. Dit is wat ze zoeken die week: theater.

Lees meer

Hoi Kees

Hoi Kees,

Jij noemt mij in je vorige brief een betrouwbaar contact in het milieu/MILIEU. Ik weet bij jou soms niet of je iets serieus meent of de boel in de maling neemt. Ook nu niet. Maar ik wil over dit onderwerp wel het een en ander kwijt.

Lees meer

Goede Gerard

Goede Gerard

Jouw vorige brief dateert alweer van een maand geleden en in de tussentijd hebben we elkaar gesproken. Een avond dat je in het Drentse was en je vrij mocht bewegen, zocht je mij op om te zien hoe ik de wacht hield over die pup, die geen minuut alleen gelaten kon worden. De tijd vliegt en dat is op zichzelf niet erg (‘zo lang hij niet over de Oekraïne vliegt’ zei mij laatst een sarcast), maar ik kan dat gevlieg niet meer bijhouden.
Dus leef ik maar in mijn eigen tijd: eigen tempo, eigen begin en eind.

Lees meer
Rapport Gerard

Hoi Kees

Hoi Kees,

 Jij vindt het mooi, althans dat schrijf of tik je in je laatstverschenen bijdrage op deze site, om weer een brief te ontvangen uit het verre Groesbeek. Brief? Groesbeek? Verre? Van mij? Hoe kom je daar in godsnaam bij?
In mijn herinnering heb ik nooit een brief geschreven of getikt. Althans niet bij mij aan de hoofdtafel. Dat moet hooguit een kattebelletje geweest zijn. Dat schijn ik in het niet zo verre verleden ook wel eens onder ogen gehad te hebben. Trouwens, mocht ik dat kattebelletje ooit al eens hebben gezíén, dan wil dat zeker nog niet zeggen dat ik dat ook heb gelézen.

Lees meer

Goede Gerard

Goede Gerard

Mooi om weer een brief te ontvangen uit het het verre Groesbeek. En hoe actueel is het onderwerp, dat je aansnijdt: liegen.
Want hoe wist je, dat ook de door ons (volk) gekozen regeringsleiders/coalitiegenoten dat zo professioneel zouden beoefenen? Is dat nou die jorunalistieke neus van je? Of misschien (ik vind dat waarschijnlijker) een ingeboren en goed gecultiveerd cynisme? Daarmee wil ik je neus voor nieuws niet tekort doen, overigens.
Maar mij bekruipt een gevoel van vervangende (!) schaamte als ik dat gedraai, gelieg en die naar mijn idee verkeerde solidariteit voorbij zie komen. Ik begrijp, dat leugens bekennen ook heftige consequenties kan hebben voor ons landsbestuur. Dus is het zaak om gewoon niet te liegen, zo makkelijk is het. Maar ja, je merkt aan alle kanten dat macht corrumpeert en dat het machthebbers/-hebsters na enige tijd gaat ontbreken aan realiteitszin en grenzen aan hun empathie.

Lees meer

Hoi Kees

Hoi Kees,

Zoals je hebt gemerkt, ben ik  - wie weet tijdelijk - afgehaakt als mede-HTC-lid. Met als gevolg dat ik nu mijn tennistalent in Groesbeek aan het vergooien ben, zoals jij het laatstelijk zo plastisch hebt samengevat. En lijk ik tevens afgehaakt als brievenschrijver op deze site. Want terwijl jij sinds mijn laatstverschenen brief aan jou al twee keer iets wetenswaardigs aan het digitale papier hebt toevertouwd, heb ik via dit medium niets meer van me laten horen. Tot nu.

Lees meer

Goede Gerard

Goede Gerard

Ik heb het altijd wel tegen je gezegd: “Conditie, daar gaat het om in het leven en in bijzonder in het tennis”. Een goede conditie stelt je in staat om het uiterste uit jezelf te halen en waar nodig nog net een tikkie meer.

Lees meer

Goede Gerard

Goede Gerard,

De laatste brief van lid aan mede-lid? Jij haakt immers af per einde 2017 en vergooit je talent in Groesbeek. Ik ontbeer, zoals je hebt gezien, talent in Havelte. Ik moet zeggen, dat ik wel hoop dat je situatie in dat oostelijke landsdeel zodanig verbetert, dat je je er goed gaat voelen. Anderzijds realiseer ik me, dat ik hiermee de stiekem gekoesterde wens om jullie in deze omgeving  terug te zien, wel geweld aan doe.
Ik wil het met je hebben over een zaak die in feite alle mensen belangrijk zouden moeten vinden, maar die jou -als journalist- extra zal interesseren. Wij zijn opgevoed, met meer of minder merkbaar succes, in een streng regime met betrekking tot het begrip waarheid. Jokken was al heel slecht, liegen nog veel slechter, draaien en zelfs leugentjes om bestwil waren absoluut uit den boze. Tenzij niemand het in de gaten had natuurlijk. 

 

Lees meer

Hoi Kees, een bewogen jaar, zeker

Hoi Kees,

Deze week viel de kerst- annex wenskaart van jou en Lies bij ons in de bus. ‘Nou en’ zie ik de argeloze lezers denken, ‘we krijgen rond deze tijd zoveel van dat soort leesvoer via normale en digitale post toegestuurd’. Toch wel bijzonder in dit geval. Ik zal uitleggen waarom.

Ten eerste is het een zelfgemaakte kaart. Dat kom je niet zo vaak meer tegen. Ten tweede - en dat vind ik nog bijzonderderder - schijnen mijn naasten en ik tot een zeer select gezelschap te behoren, dat dit jaar van jullie zo’n kaart ontving. Ik weet dit omdat ik dit eergisteren in Havelte uit de meest betrouwbare bron vernam.

Lees meer

Goede Gerard

Goede Gerard,

Het feit, dat je het volgen van de website van de HTC kwalificeert als ‘ interesse in het wereldnieuws’ verraadt veel van je huidige situatie daar. Nou ja, ik concludeer in elk geval dat je internet schijnt te hebben in het verre oosten.
Inderdaad ga ik onverdroten door om talent in onze vereniging te begeleiden naar een stapje hoger op de ladder. Bij sommigen zal dat succes hebben, anderen trekken zich vroegtijdig terug naar ver gelegen delen van ons land. In jouw geval voorzie je me vanuit een dergelijk oord dan nog van opbeurende woorden. Je snapt, dat ik die woorden waardeer en ze mij ter harte zal nemen. D.w.z. dat wanneer Frans of mijn mix-partner (waarover je het vreemd genoeg helemaal niet hebt) een bal mist, ik hem of haar zal toebijten “wat heeft Gerard nou gezegd”. 

 

Lees meer
Jij jij

Nieuwe partner

Hoi Kees,

Als (beroeps)geïnteresseerde in al het wereldgebeuren volg ik vanzelfsprekend nauwlettend ook nog steeds het nieuws rond de Havelter Tennisclub. Dus zie ik op mij pc via toernooi.nl dat jij vrijdag de dertiende! (oktober) je opwachting zult maken bij de nieuwe aflevering van de clubkampioenschappen. En dit keer met warempel Frans Hiemstra aan je zijde en niet met mij. Dat vervult mij met weemoed. 
Jij met een andere tennispartner. Dat zal even wennen zijn. Want in het dubbel vormden wij samen een gekende combinatie. Een vast koppel op het HTC-complex. Ingegeven door de gedachte, dat je van wisselende contacten zonder de nodige voorzorgsmaatregelen enge ziektes kunt oplopen. Althans zo wil de overheidsvoorlichting ons doen geloven. Niet iedereen bij HTC denkt daar hetzelfde over. En dat is maar goed ook. Onder de liefst 92 deelnemers zie ik verrassende koppels, die tot grootse prestaties in staat zijn. Qua resultaten zal het ongetwijfeld niks uitmaken, of jij door Frans of door mij wordt gesecondeerd. Het blijft kanonnenvoer voor veel tegenstanders. Jouw overstapje was niet geheel vrijwillig, want ik besloot mijn heil elders in Nederland te zoeken, te ver van Havelte om lid van deze club te blijven. 

Lees meer

Chèr Gérard, Goede Gerard

 Je zult na je Franse vakantie-uitstap toch warempel weer een beetje Nederlands verstaan. Ik ga in elk geval in onze landstaal door.
Dank voor je uitgebreide epistel en voor de ons HTC-ers geboden mogelijkheid meer inzicht te krijgen in het reilen en zeilen (is het in dit geval lopen en hopen?) van clubgenoten tijdens de 4-daagse. 

Lees meer
Heidi &  Tineke

Hoi Kees

Voordat ik jou vraag hoe het daar in het Verre Noorden is, moet ik allereerst een belofte inlossen. In jouw vorige brief riep je mij op, nee verplichtte jij me min of meer, in mijn nieuwe woonplaats naar HTC-clubgenoten Tineke van der Linden en Heidi Oosten te zwaaien als ze op de derde dag van de Nijmeegse Vierdaagse door Groesbeek zouden wandelen. Ik stond daar niet alleen urenlang de verrichtingen van Heidi en Tineke en die 40.000 lopers gade te slaan, maar ik heb onze Havelter helden ook op de gevoelige plaat gezet, zoals dat in die overbekende clichétaal heet. En het bewijs daarvan zie jij en zien al die andere HTC-sitelezers en -kijkers op onderstaande foto

Lees meer

Hoi Kees,

Het heeft even geduurd - druk, druk, druk met schoonmaken, verhuizen, klussen, verjaren - voordat ik eindelijk jouw laatste brief beantwoord. Maar dan heb je ook wat. Het dreigt een lange brief te worden, vrees ik, dus ga er maar even voor zitten.

Ik vermoed overigens dat je je bij het terstond lezen van mijn brief reeds in zithouding bevindt, aangezien ik ‘m tik daags nadat jij een slotakkoord hebt aangeslagen in de voorjaarscompetitie. Dat was tevens de enige keer dat jij je in ons - nou ja een beetje ons, want ik ben halverwege afgehaakt - herenteam op de baan verdienstelijk maakte. Een blessure hield je lange tijd aan de kant. En bijna sloot je met behulp van ‘schoonvriend’ Rob het seizoen zelfs af met een overwinning. Pas na een tiebreak legde jij het moede hoofd in de schoot. Maar trots kunnen wij allen zijn. Want op een derde plek eindigen, dat is een compliment waard. Zo hoog is het OL-mannenteam van HTC nog niet in deze hoogwaardige vierde klasse beland.

Lees meer

Goede Gerard

De Fransen (althans sommige Franstaligen) zeggen “partir, c’est mourir un peu”, vertrekken is een beetje doodgaan. Dat is natuurlijk iets dat we jou niet gunnen, ondanks het feit dat degenen die jou kennen hier bij onze club, het niet echt leuk van je vinden dat je weggaat. We weten ook dat je overwegingen hebt die nou eenmaal meer wegen dan verenigingsbelang of groepsplezier. En dat pleit dan weer wèl voor je, dat je dat gewicht serieus neemt.

Maar ik wil het eigenlijk over dat aspect hebben in het Franstalige gezegde, dat naar mijn mening de hele gedachte nogal onvolledig maakt. Immers, er wordt gesproken over het dodelijke leed van de vertrekkende, jij dus. En de achterblijvers dan? Hebben die totaal geen negatieve gevolgen van het vertrek van die bijna dode vertrekker?

Lees meer

Hoi Kees,

Dank voor je laatste ‘brief’ aan mij. Laat ik beginnen met een heftig antwoord te geven op jouw slotzin, die luidde: ‘Laat me jou en jouw team een succesrijke competitie toewensen’. Die wens zal slechts deels aan mij en mijn ploeg besteed zijn. Want ik zal als (mede)speler en als aanvoerder deze voorjaarscompetitie niet volmaken. Vanaf begin mei verlaten mijn huisgenoten en ik deze regio (en ik deze tennisclub) om ons in Groesbeek te vestigen. Dit zat er al een tijdje aan te komen, maar dreigt nu wel erg definitieve vormen aan te nemen. 

Lees meer

Goede Gerard

Goede Gerard

Zojuist begaf ik me op de website HTCHavelte.nl (de mensen een beetje de weg wijzen) en daar kwam ik toch een paar zaken tegen die mijn belangstelling bijzonder kietelden. Ten eerste het feit, dat de briefwisseling tussen jou en mij mank gaat aan continuïteit en met dit schrijven tracht ik daarin verandering te brengen. Het is immers weer de tijd, waarop allerlei competitie-aangelegenheden boven de sneeuw uitkomen. Dan verwacht ik in elk geval, dat ook de website uit de mottenballen komt en dat de tijd, dat je er niet op surft omdat het veel te druk is, nadert ofwel is aangebroken.

 

Lees meer
Schavuit deez

Hoi Kees

Hoi Kees,

Ja, mooi hè, dat woord schavuit. Ik heb het na jouw dringende advies onmiddellijk doorgegeven aan de redactie van de Taalstaat in een poging het woord schavuit te laten opnemen in het Grote Vergeetwoordenboek. Helaas heb ik (nog) geen bericht gekregen van de KRO/NCRV, dat Nelleke Noordervliet, schrijfster/historica/kenner moderne letterkunde, het eveneens behaagt dit woord voor eeuwig te omarmen. Maar wie weet, de tijd is geduldig.

 

Lees meer

Goede Gerard

Goede Gerard,

Het is weliswaar een volstrekt andere uitwisseling van informatie tussen jou en mij die me inspireert om maar weer eens een belangwekkend schrijven aan je te richten; ik kan het gewoon even niet voor me houden. Je maakte mij in die informatieuitwisseling uit voor ‘schavuit’.  Het beroerde mij enorm. Niet zozeer dat ik door jou voor ‘schavuit’ werd uitgemaakt, ik heb tijdens en na het tennissen wel ergere dingen van je te horen gekregen. Bovendien heb ik wel iets schavuiterigs.

 

Lees meer

Bultjes

Hoi Kees,

Je brief dwingt me snel te reageren. Jouw blad- en bultbelevenissen langs de HTC-tennisbanen doen mij bijna vanzelfsprekend denken aan een gezegde als ‘geen blad voor de mond nemen’. Flauw, flauw natuurlijk, maar ik wil mij niet beter voordoen dan ik ben.

En zoals jij geregeld terugvalt op naslagwerken als de Dikke van Dale, zo pakte ook ik deel 1 van dit standaardwerk weer eens uit de boekenkast. En stuitte daarbij op de uitleg van ‘de bladeren vallen van de bomen’: het wordt herfst. Dat roept bij mij direct associaties op, zoals ‘de herfst van m’n leven’. Een lied, dat Willeke Alberti - jou welbekend, wellicht zelfs welbeluisterd - vaak gloedvol vertolkt tijdens optredens voor ouderen. Sorry, maar dan brengt me welhaast automatisch weer bij jou.

Lees meer

Goede Gerard

Goede Gerard

Het meervoud van blad is of bladen of bladeren. Ik wil het over dat laatste meervoud hebben. In mijn onbezonnen jeugdigheid heb ik een jaartje geleden gezegd, dat ik wel bij het groepje enthousiasten wil horen die eens in de zoveel tijd wat willen doen aan het aanzien van ons park. Nu ben ik ook weer niet zo jeugdig, dat ik me zonder schroom aan die toezegging onttrek, dus ben ik af en toe aan de beurt.

 

Lees meer

Goede Gerard

Goede Gerard,

‘Goed bezig, jongen’. Zo zeg je dat toch, of vergis ik me. We hebben een negatieve omstandigheid gemeen als ik je goed begrijp: de a-muzikaliteit van onze directe omgeving, althans een omgeving zo direct, dat deze ook kennis neemt van ons zingen-onder-de-douche. Is ons zangtalent niet veel groter dan dat van Jo-met-of-zonder-banjo en Mien-dito?

Het is goed, dat je je zo terdege voorbereidt op ons gezamenlijk optreden. Voor mij is de inspanning niet minder geweest. Waar jij de hoogte zocht in het bijna Duitse Limburg, zat ik in het echt Duitse Sauerland en het Ruhrgebiet. Op zo’n 800 meter hoogte, maar ook in de verre diepten van kolenmijnen en druipsteengrotten werkte ik aan mijn conditie. Ik voegde daar een straf eet-en drinkregime aan toe om de ontberingen te kunnen weerstaan. Overigens kan ik voor minder op sport maar meer op cultureel erfgoed gerichte lezertjes (hebben we die?..) een dergelijke expeditie van harte aanbevelen. Het Ruhrgebiet stinkt inmiddels niet meer dan een stad als, laten we zeggen, Utrecht en biedt heel veel moois.

Lees meer
Kees is bezig met een gestage come back

Hoi Kees,

Hoi Kees,

Onder het motto ‘De paden op, de lanen in, vooruit met flinke pas. Met stralend oog en blijde zin’, gejat van het voor velen - met name ouderen - bekende kinderliedje,  toog ik begin oktober een weekje naar Zuid-Limburg. Niet dat ik mij luid zingend op allerlei holle wegen fris en fruitig voortbewoog. Dat laat ik over aan mensen van het type jo-met-de-banjo of mien-met-de-mandelien, wat overigens ook grotendeels enkel bij leeftijdgenoten bekend in de oren zal klinken. Zingen schijnt namelijk niet mijn sterkste kwaliteit te zijn, tenminste als ik afga op geluiden uit mijn naaste omgeving.

Dat tripje naar het grensgebied met onze zuiderburen ondernam ik enerzijds om me te verpozen in een lommerrijke omgeving, om mij in een buitenland te wanen, om te genieten van prima nazomerweer, enzovoorts. En anderzijds om kracht op te doen voor de komende maanden, wanneer wij getweeën ons in gezamenlijkheid op het centrecourt van het park van de Havelter Tennisclub gaan manifesteren. Je begrijpt dus dit voor mij een voorname reden was het geaccidenteerde heuvellandschap van die Limbo’s op te zoeken: ik ben zogezegd op hoogtestage geweest. Het bloed is nu in topconditie. En dat is ook hard nodig, zeker nadat ik onderstaand krantenartikel onder ogen kreeg:

Lees meer

Goede Gerard

Goede Gerard

“Het verstand komt met de jaren” is een uitdrukking die ook jij wellicht in je jeugd nog weleens naar je hoofd geslingerd kreeg. Ik geloof daar wel in. Niet omdat ik zelf zo ontzettend oud en verstandig ben, maar ik meen steeds meer bewijzen van die stelling om me heen te zien.

 

Nu ook weer in jouw brief: je gaat -wie had dat ooit nog durven denken- over op Hertog Jan biertjes en dat is gewoon verstandig. Nou zijn in de reden dat je dat doet nog wel je kinderjaren herkenbaar: het zou door ene Gerard gebrouwen zijn en daarom ‘natuurlijk’ lekker. Terwijl je het bent gaan drinken na een avondje tennissen, waar -naar je eigen zeggen- Gerard er helemaal niets van brouwde. Maar goed, niet iedereen is even wijs als zijn leeftijd (dan wel zijn uiterlijke verschijning) doet vermoeden.

 

Weet je eigenlijk wel wie jouw vorige favoriete merk (Heineken, beste lezertjes) brouwde? Was dat niet ook een Gerard? Freddy in elk geval niet, hoorde ik uit onbetrouwbare bron. Wat doe je in deze tijd, als je zoiets wilt weten? Het internet. Website Heineken. Daar wordt je eerst gevraagd om je naam, woongebied en leeftijd, voordat je überhaupt verder mag de website in. Dat verrek ik ten enenmale, dus zweef ik stiekem naar het knopje ‘bedrijfsinformatie’. Journalisten en ander nieuwsgierig volk vinden hier, zo dacht ik, de feiten en gegevens van Heineken.

Lees meer

Hoi Kees, Toppertje

Hoi Kees,

April 2016. De nieuwe voorjaarscompetitie staat voor de deur. Dat betekent een nieuwe lente met nieuwe kansen voor ons om te bewijzen, dat we het nog steeds niet verleerd zijn. Althans niet wat betreft tennis. Zeker nu het weer om het echie gaat. Dan gaat het erom spannen. Dan moeten we diep gaan. Dan dienen we veel, zo niet alles, uit de kast te halen. Dan worden we geacht tot het gaatje te gaan. De grenzen op te zoeken. (Je merkt, dat ik de sportpagina’s in mijn ochtendblad dagelijks niet oversla). 

Lees meer

Hoi Kees

Hoi Kees,

Om maar direct met een cliché in huis te vallen: voor jou en de jouwen de allerbeste wensen. Ook dat kun je op meer dan één manier uitleggen. Soms wens je dat iemand toe als hij er heel slecht aan toe is...

Om dan maar meteen te volgen met een sportbericht. Ik ontvang jouw mail op het hetzelfde moment dat ik tientallen kinderen voorbij zie flitsen en/of -krabbelen. Ik bevind me niet in Thialf in Heerenveen, maar sta vanuit mijn huiskamer een oer-Hollands winters tafereel te aanschouwen. Kinderen gaan vandaag niet naar school, maar schaatsen op straat. Ik woon op een soort eiland met in het midden woningen. Daaromheen een echte klinkerstraat, een plek waar ijzel ervoor zorgt dat we hier een ideale ronde vierhondermeterschaatsbaan hebben. Er rijdt zelfs een man van mijn leeftijd rond - zo’n type dat niet van maandag tot en met vrijdag buiten de deur werkt, maar zeven dagen per week druk in touw is, zo’n man  dus - op oerdegelijke Friese doorlopers! Samen met zijn kleinzoon hebben ze ijspret voor meer dan twee. Het enige wat nog ontbreekt in dit Uffelter pretparadijs is een koek-en-zopietent. Maar niet getreurd, want mijn huisgenote heeft vorige week met een redelijk vooruitziende blik worst en zuurkool ingeslagen, die vanavond warm opgediend op tafel komen. Dat is toch ook passende winterse kost? Wat mij tevens verlangend doet uitzien naar de stamppotmaaltijden die op 30 januari bij de officiële opening van het vernieuwde clubgebouw in het HTC-home worden geserveerd. Waarmee ik dan toch via een enigszins ingewikkelde omweg bij het tennis ben beland. Ach ja, medevaklui zeggen altijd: ‘het beste nieuws ligt op straat’.

Lees meer

Goede Gerard

Goede Gerard

Dit is nou een prima moment om een brief aan je te schrijven. Ik zou immers kunnen volstaan met een ‘gelukkig nieuwjaar’, een wens die sterk kan verschillen van inhoud met de plek van de klemtoon. En laat hem alsjeblieft niet in de categorie vallen van ‘fijne dag verder’, ‘alles goed?’ en dergelijke m.i. vaak lege kreten. Geef er maar eens een letterlijk antwoord op (‘Fijne dag? Ik heb een begrafenis en een wortelkanaalbehandeling’) en zie de verwarring van de (ver?)wenser: “Wat zegt-ie nou? Wat heb ik gevraagd?”.

 

Lees meer

Harde realiteit

Goede Gerard

Je maakt het mij, terecht, niet gemakkelijk om over voetballers en hun malheur te schrijven. En ik heb daaraan eerlijk gezegd ook geen enkele behoefte. Het levert me geen nieuws (nieuws moet voldoen aan de volgende eisen: het moet nieuw zijn, relevantie hebben en actueel zijn) en is ook om andere redenen niet interessant. En als je het vergelijkt met de echte wereldproblemen dan vliegt mij het schaamrood naar de kaken. En daarmee wil ik zeker niet de persoonlijke ellende van zieke mensen ontkennen of kleineren.

Lees meer

Levende legende

Hoi Kees,

 

Even geen tennisonderwerp deze keer. Alles moet wijken voor dat uitzonderlijke nieuwsfeit van vorige week: Johan Cruijff heeft longkanker. Net zoals vele duizenden landgenoten. Uitermate vervelend voor hem/hen en zijn/hun naasten. Maar Cruijff is een Bekende Nederlander. Omdat hij ‘s lands beste voetballer ooit is. Omdat hij als trainer/coach eveneens succesvol was. En omdat hij nog steeds onnavolgbaar is als groot filosofisch denker. Hij is bij leven al een legende, sterker nog is door velen al heilig verklaard. 

Lees meer

Goede Gerard

Goede Gerard

Je blijkt ook nu weer een ouderwets mens te zijn. En op mijn (onze) leeftijd kun je dat als een compliment in je zak steken. Waar modernere mensen de meest idiote en kwetsende zaken over anderen de wereld in slingeren met behulp van facebook, twitter en andere internet-gerelateerde media, toon jij je de schrijver die overlegt alvorens te publiceren. Hulde.

Lees meer

Tot de volgende keer

,,Tot de volgende keer.’’ Dat zei een van mijn neven kortgeleden bij de afscheidsbijeenkomst van een tante, die de gezegende leeftijd van 89 jaar had bereikt. Die neef, een van mijn leeftijdsgenoten, zie ik bijna nooit. Wij ontmoeten elkaar enkel bij begrafenissen en crematies van familieleden. En dat zijn er heel veel geweest, want mijn vader was er een van twaalf kinderen. En allen waren getrouwd, dus tel maar uit. Inderdaad, 24. Die tante was de een na laatste levende van al die Veerkampen en aangetrouwden. Dus de volgende keer zal de allerlaatste zijn, als mijn vaders jongste zus  het leven laat. En waarschijnlijk zal een van ons tweeën - mijn neef of ik - de ander vergezellen op diens laatste tocht op deze aardbodem. 

Lees meer

Goede Gerard

Goede Gerard,

Nog eentje dan, vóór en voor het einde van 2014. Nee, wees niet bang: dit gaat geen obligate terugblik worden op het lief en leed waarmee ons bestaan blijkt te moeten worden omzoomd. Je kent me, hè, ‘vooruit kijken’ is de boodschap.
Zeker als je tennist moet je vooruit kijken, heb ik ooit eens geleerd. Niet achterom kijken als je partner de bal aanvalt; vóór je moet je aan de bewegingen van je tegenstander lezen op welke komende actie je alert moet zijn. Veel belangrijker vind ik het argument, dat wanneer je omkijkt en je partner niet helemaal ‘zuiver op slag’ is, je de door hem/haar misgeslagen bal in je snuit krijgt in plaats van op je achterhoofd. Het is natuurlijk in beide gevallen een onprettige ervaring, maar de kwetsbaarheid van het gezicht is toch aanmerkelijk veel groter dan die van het achterhoofd.

Lees meer

Hoi Kees

Hoi Kees,

Je vraagt mij vooral vooruit te kijken. Dat verzoek krijg ik op een moment dat ik behoorlijk wat uurtjes luistergenot achter de rug heb (met nog twee dagen te gaan) van de Top 2000 op Radio 2. En ook net op een moment dat ik onderuitgezakt kijk en luister naar de vierde aflevering op Nederland 3 van de Top 2000 a gogo. Ja Kees, je leest het goed: Radio 2 en Nederland 3. Want die afschuwelijke, zelfs ronduit afstotende term NPO kan ik niet uit mijn strot en mijn pc krijgen. Niet in 2014. Niet in 2015. Nooit niet.

 

 

Lees meer